Military Caring Sciences

fa بررسی تأثیر آموزش تاب‌آوری به روش سخنرانی و بحث گروهی بر شیوع رفتارهای خود آسیب‌رسان در سربازان پادگان منتخب در شهر شیراز: یک مطالعه کنترل دار تصادفی The Effect of Resilience Training Delivered Through Lectures and Group Discussions on the Prevalence of Self-Injurious Behaviors among Soldiers in a Selected in Shiraz: A Randomized Controlled Trial روان شناسی Psychology پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">مقدمه: ورود به سربازی سلامت روان افراد را تحت تأثیر قرار می‌دهد و می‌تواند سربازان را در معرض رفتارهای خود آسیب‌رسان قرار می‌دهد. آموزش تاب‌آوری، به عنوان ابزاری برای ارتقای سلامت روان در نیروهای نظامی با تقویت مهارت‌های سازگاری، نقشی مهم در کاهش این رفتارها دارد. هدف: مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر آموزش تاب‌آوری بر شیوع رفتارهای خود آسیب‌رسان در سربازان یک پادگان‌ منتخب در شهر شیراز انجام شد. مواد و روش‌ها: این کارآزمایی کنترل دار تصادفی در سال ۱۴۰۳ در یک پادگان منتخب آجا انجام شد. ۵۲ سرباز به روش در دسترس انتخاب و به ‌صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمون و کنترل (هر گروه ۲۶ نفر) تقسیم شدند. مشارکت کنندگان در گروه آزمون در هشت جلسه آموزش تاب‌آوری بر اساس مدل هندرسون شرکت نمودند. داده‌ها با فرم اطلاعات فردی و پرسش‌نامه رفتارهای خود آسیب‌رسان کلونسکی در سه مرحله (پیش‌آزمون، پس‌آزمون، پیگیری) جمع‌آوری شد. داده‌های حاصل از این پژوهش از طریق از نرم‌افزار SPSS و سطح معنی‌داری کمتر از 0/05 تحلیل شد. یافته‌ها: قبل از مداخله میانگین رفتار خود آسیب‌رسان به ترتیب در گروه آزمون و کنترل (3/85±16/03 و 3/61±16/11) بود و دو گروه تفاوت معناداری نداشتند؛ اما در مرحله پس از مداخله (2/35±7/50 و 4/10±16/57) بود که نشان دهنده اثربخشی مداخله در گروه آزمون بود و در مرحله پیگیری همچنان این تفاوت حفظ شده بود (1/83±7/19 و 2/81±11/11). نمره احساس درد فیزیکی نیز در گروه مداخله طی سه مرحله به‌طور معناداری کاهش یافت (0/012P=) اما در گروه کنترل تغییری نداشت. با این حال، در خصوص متغیر «قصد توقف آسیب به خود»، در هیچ‌یک از مراحل، تفاوت معناداری درون یا بین گروه‌ها مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: آموزش تاب‌آوری باعث کاهش رفتارهای خود آسیب‌رسان و درد فیزیکی در سربازان شد و می‌تواند روشی مؤثر در بهبود سلامت روان در محیط‌های نظامی و بالینی باشد.</div> <div style="text-align: justify;">Introduction: Military service can significantly affect individuals’ mental health and may increase soldiers’ vulnerability to self-injurious behaviors. Resilience training, as a strategy for promoting psychological well-being among military personnel, enhances adaptive coping skills and may play an important role in reducing such behaviors. Objective: This study aimed to determine the effect of resilience training on the prevalence of self-injurious behaviors among soldiers in a selected military garrison affiliated with the Islamic Republic of Iran Army (Aja) in Shiraz, Iran. Material and Methods: This randomized controlled trial was conducted in 2024 at a selected Aja military garrison. A total of 52 soldiers were recruited through convenience sampling and randomly allocated to either the intervention group (n=26) or the control group (n=26) using simple randomization. Participants in the intervention group attended eight resilience training sessions based on Henderson’s Resilience Model, delivered through lectures and group discussions. Data were collected using a demographic information form and the Klonsky Self-Injurious Behaviors Questionnaire at three time points: baseline (pre-test), post-intervention, and follow-up. Data were analyzed using SPSS software, and statistical significance was set at P<0.05. Results: Prior to the intervention, the mean self-injurious behavior scores in the intervention and control groups were 16.03±3.85 and 16.11±3.61, respectively, with no significant difference between the groups. Following the intervention, the mean scores decreased to 7.50±2.35 in the intervention group, whereas the control group showed little change (16.57±4.10), indicating a significant effect of the resilience training program. This difference remained evident at the follow-up assessment, with mean scores of 7.19±1.83 and 11.11±2.81 in the intervention and control groups, respectively. Furthermore, the physical pain score significantly decreased across the three assessment phases in the intervention group (P=0.012), while no significant change was observed in the control group. However, no statistically significant within-group or between-group differences were found regarding the variable “intention to stop self-harm” at any stage of the study. Conclusion: Resilience training was effective in reducing self-injurious behaviors and associated physical pain among soldiers. These findings suggest that resilience-based interventions may serve as an effective strategy for improving mental health and preventing self-harm in military and clinical settings.</div> سرباز, رفتارهای خود آسیب‌رسان, آموزش تاب‌آ Mental Health, Randomized Controlled Trial, Resilience Training, Soldiers, Self-Injurious Behaviors 34 45 http://mcs.ajaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-708-2&slc_lang=fa&sid=1 Fatemeh Teymouri فاطمه تیموری fatemeh.teimouri@yahoo.com 100319475328460019052 100319475328460019052 Yes Psychiatric Nursing Department, Nursing School, Aja University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه روان پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران Sudabeh Mohseni Jaihani سودابه محسنی جیحانی mohsenisudabeh@gmail.com 100319475328460019053 100319475328460019053 No Health in Emergencies and Disasters Department, Nursing School, Aja University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه سلامت در بلایا و فوریت ها، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران Nahid Rajaee ناهید رجایی n.rajai22@yahoo.com 100319475328460019054 100319475328460019054 No Critical Care Nursing Department, Nursing School, Aja University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه پرستاری مراقبت های ویژه، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران Marzieh Khalaji مرضیه خلجی khalaji.m.n@gmail.com 100319475328460019055 100319475328460019055 No Psychiatric Nursing Department, Nursing School, Aja University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه روان پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران