:: دوره 4، شماره 3 - ( علوم مراقبتی نظامی 1396 ) ::
جلد 4 شماره 3 صفحات 178-186 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی وضعیت اپیدمیولوژیک بیماری سیاه‌ زخم انسانی در شهرستان‌های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان اصفهان طی سال‌های 1391-1394
جواد رمضانپور1 ، رضوان عباسپور نجف آبادی 2، ابوالفضل حجاری3 ، رضا فدایی نوبری4
1- کارشناس بهداشت عمومی، کارشناس بهداشت عمومی، ایران، اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، گروه مبارزه با بیماری ها.
2- کارشناس بهداشت عمومی، مربی، ایران، اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان.
3- کارشناس ارشد آموزش بهداشت، ایران، اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، گروه مبارزه با بیماری ها.
4- متخصص عفونی، ایران، اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، گروه مبارزه با بیماری ها.
چکیده:   (1689 مشاهده)

مقدمه: سیاه زخم به عنوان یک بیماری مشترک بین انسان و حیوان بوده که به دلیل کاربرد بیوتروریسم و همچنین ایجاد مشکلات اقتصادی و سلامتی از اهمیت خاصی برخوردار است و این بیماری یک مشکل بهداشتی در کشورهای درحالتوسعه هست.
هدف: این مطالعه با هدف بررسی وضعیت اپیدمیولوژیک بیماری سیاه زخم انسانی در شهرستانهای تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی اصفهان طی سالهای 1391-1394 صورت گرفت.
مواد و روشها: این مطالعه توصیفی - طولی است و نمونهگیری به صورت کل شماری است و در آن اطلاعات کلیه موارد شناسایی شده بیماری سیاهزخم طی سالهای 1391 تا 1394 در استان اصفهان جمعآوری و پس از ورود به کامپیوتر مورد تجزیه و تحلیل با نرمافزار SPSS نسخه 19 قرار گرفت.
یافتهها: تعداد 117 مورد بیمار مبتلا به سیاه زخم طی سالهای مورد مطالعه بررسی شد که بالاترین میزان بروز در سال 1393 و با میزان بروز 1/09 در صد هزار نفر جمعیت بود. 53 درصد بیماران را مردان تشکیل میدادند و 58/9 درصد بیماران شناسایی شده ساکن روستا بودند. شهرستانهای سمیرم 18/8 درصد کل بیماران، فریدن 17/94 درصد و فریدونشهر و بوئین میان دشت هرکدام با 17/94 درصد کل بیماران استان را به خود اختصاص دادهاند.54/7 درصد ابتلا بیماران در فصل تابستان گزارش شده است.
بحث و نتیجهگیری: انجام مطالعه اپیدمیولوژی میتواند در تصمیمگیری مدیران و سیاستگذاران جهت برنامهریزی هدفمند مؤثر باشد. از آنجایی که بیشترین جمعیت مبتلایان در مناطق روستایی زندگی میکنند، باید ضمن جلب مشارکتهای عمومی و همکاری بین بخشی برای کنترل و پیشگیری سیاه زخم به نقش به ورزان و خانههای بهداشت در کنترل بیماری تأکید شود.

واژه‌های کلیدی: اپیدمیولوژی، اصفهان، سیاه زخم.
متن کامل [PDF 769 kb]   (375 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۵/۹/۷ | پذیرش: ۱۳۹۶/۸/۹ | انتشار: ۱۳۹۶/۹/۳۰
فهرست منابع
1. Mills S, Bone K. Principles and practice of phytotherapy. Modern herbal medicine: Churchill Livingstone; 2000. Dragon DC, Rennie RP. The ecology of anthrax spores: tough but not invincible. Can Vet J. 1995;36(5):295-301. PMID: 7773917
2. Helgason E, Okstad OA, Caugant DA, Johansen HA, Fouet A, Mock M, et al. Bacillus anthracis, Bacillus cereus, and Bacillus thuringiensis-one species on the basis of genetic evidence. Appl Environ Microbiol. 2000;66(6):2627-30. PMID: 10831447 [DOI:10.1128/AEM.66.6.2627-2630.2000]
3. Schuch R, Nelson D, Fischetti VA. A bacteriolytic agent that detects and kills Bacillus anthracis. Nature. 2002;418(6900):884-9. [DOI:10.1038/nature01026]
4. Bush LM, Abrams BH, Beall A, Johnson CC. Index case of fatal inhalational anthrax due to bioterrorism in the United States. N Engl J Med. 2001;345(22):1607-10. PMID: 11704685 [DOI:10.1056/NEJMoa012948]
5. Jassim SA, Limoges RG. Bacteriophage Biodefense. Bacteriophages: Practical Applications for Nature's Biocontrol: Springer; 2017. p. 193-222. _7 [DOI:10.1007/978-3-319-54051-1]
6. Bennett JE, Dolin R, Blaser MJ. Principles and practice of infectious diseases: Elsevier Health Sciences; 2014.
7. Turnbull PC, Organization WH. Guidelines for the surveillance and control of anthrax in humans and animals: World Health Organization, Department of Communicable Diseases Surveillance and Response; 1998.
8. Brachman PS, Abrutyn E. Bacterial infections of humans: epidemiology and control: Springer; 2009. [DOI:10.1007/978-0-387-09843-2] [PMID] [PMCID]
9. Turnbull P. Anthrax in humans and animals: World Health Organization; 2008.
10. Harrison WA. Electronic structure and the properties of solids: the physics of the chemical bond: Courier Corporation; 2012.
11. Malani PN. Mandell, Douglas, and Bennett's principles and practice of infectious diseases. Springer2010. 2067-71 p.
12. Inglesby TV, O'Toole T, Henderson DA, Bartlett JG, Ascher MS, Eitzen E, et al. Anthrax as a biological weapon, 2002: updated recommendations for management. JAMA. 2002;287(17):2236-52. PMID: 11980524 [DOI:10.1001/jama.287.17.2236] [PMID]
13. De Cauwer H, Somville F, Joillet M. Neurological aspects of chemical and biological terrorism: guidelines for neurologists. Acta Neurol Belg. 2017;117(3):603-11. PMID: 28343251 [DOI:10.1007/s13760-017-0774-y]
14. Ambrose EA. Botulinum Neurotoxin, Tetanus Toxin, and Anthrax Lethal Factor Countermeasures. Enzymes Microorgan. 2017:47-67.
15. Ózsvári L, Kasza G, Lakner Z. Historical and economic aspects of bioterrorism. 2017. [DOI:10.18515/dBEM.M2017.n01.ch18]
16. Jernigan DB, Raghunathan PL, Bell BP, Brechner R, Bresnitz EA, Butler JC, et al. Investigation of bioterrorism-related anthrax, United States, 2001: epidemiologic findings. Emerg Infect Dis. 2002;8(10):1019-28. PMID: 12396909 [DOI:10.3201/eid0810.020353]
17. Paar SN. Future Terrorism in the United States: Implications for the USAF: AIR UNIVERSITY; 1999.
18. Jernigan JA, Stephens DS, Ashford DA, Omenaca C, Topiel MS, Galbraith M, et al. Bioterrorism-related inhalational anthrax: the first 10 cases reported in the United States. Emerg Infect Dis. 2001;7(6):933-44. PMID: 11747719 [DOI:10.3201/eid0706.010604]
19. Ranjbar R. Identification and management of biological threats in the field of humaN. Univ Imam Hussein. 2014;1(1):507.
20. Zaric GS, Bravata DM, Cleophas Holty JE, McDonald KM, Owens DK, Brandeau ML. Modeling the logistics of response to anthrax bioterrorism. Med Decis Making. 2008;28(3):332-50. PMID: 18349432 [DOI:10.1177/0272989X07312721]
21. Karami A. Analysis of recent events anthrax bioterrorism. J Mil Med. 2002;4(1):23-30.
22. Li Y, Yin W, Hugh-Jones M, Wang L, Mu D, Ren X, et al. Epidemiology of Human Anthrax in China, 1955-2014. Emerg Infect Dis. 2017;23(1):14-21. PMID: 27983489 [DOI:10.3201/eid2301.150947]
23. Gordon SM. The threat of bioterrorism: a reason to learn more about anthrax and smallpox. Cleve Clin J Med. 1999;66(10):592-5, 9-600. PMID: 10598363
24. Chitlaru T, Israeli M, Rotem S, Elia U, Bar-Haim E, Ehrlich S, et al. A novel live attenuated anthrax spore vaccine based on an acapsular Bacillus anthracis Sterne strain with mutations in the htrA, lef and cya genes. Vaccine. 2017;35(44):6030-40. PMID: 28342664 [DOI:10.1016/j.vaccine.2017.03.033]
25. Beatty ME, Ashford DA, Griffin PM, Tauxe RV, Sobel J. Gastrointestinal anthrax: review of the literature. Arch Intern Med. 2003;163(20):2527-31. PMID: 14609791 [DOI:10.1001/archinte.163.20.2527]
26. Mardani M. Cutaneous anthrax study on 50 cases of patients admitted to the Hospital, Ayatollah Kashani. J Mazandaran Univ Med Sci. 2000;10(29):23-9.
27. Esmaeli H, Zarei t, Hamidian Z, GHazinafiseh A, Fatami M. Cutaneous anthrax epidemic outbreak reported in the villages of city functions Esfaraien North Khorasan Province. J nfect Dis Tropical Med. 2010;15(48):23.
28. Habibian R. A case of bacteremia and meningoencephalitis Anthrax. J Univ Shahrkord. 2002;1(4):51.
29. Eisazadeh S, Mehranfar J. Afghan migrants impact on the unemployment rate in Iran. Q J Econ Shahid Beheshti Univ. 2010;4(1):129.
30. Garofolo G, Ciammaruconi A, Fasanella A, Scasciamacchia S, Adone R, Pittiglio V, et al. SNR analysis: molecular investigation of an anthrax epidemic. BMC Vet Res. 2010;6(1):11. PMID: 20187980 [DOI:10.1186/1746-6148-6-11]
31. Majid F, Khakshor A, Gholampoor A, editors. The relationship between the prevention of anthrax in livestock and its incidence in humans. Conference zoonotic diseases; 2013.



XML   English Abstract   Print



دوره 4، شماره 3 - ( علوم مراقبتی نظامی 1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها