Military Caring Sciences

fa اثربخشی مداخله ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس بر انعطاف‌پذیری روانشناختی، تحمل پریشانی و تجربه مجدد ضربه در جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه The Effect of Mindfulness-Based Stress Reduction Intervention on Psychological Flexibility, Distress Tolerance, and Re-Experiencing the Trauma in Veterans with Post-Traumatic Stress Disorder تخصصي Special كاربردي Applicable <div style="text-align: justify;">مقدمه: در ایران تعداد زیادی از جانبازان از اختلال استرس پس از آسیب رنج می‌برند و تلاش‌های زیادی برای ارزیابی انواع درمان‌های روانشناختی در این زمینه صورت گرفته است. یکی از درمان‌هایی که می‌تواند در این زمینه مؤثر باشد درمان ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس است. هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی مداخله ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس بر انعطاف‌پذیری روانشناختی، تحمل پریشانی و تجربه مجدد ضربه در جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از آسیب بود. مواد و روش‌ها: این پژوهش در سال 1395 با یک طرح نیمه تجربی انجام شد. جامعه آماری کلیه جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از آسیب مراجعه‌کننده به بیمارستان شهید رجایی شهرستان نجف‌آباد بود که از بین آن‌ها تعداد 40 جانباز مبتلا به صورت نمونه هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه پذیرش و عمل، مقیاس تحمل پریشانی و مقیاس استرس ضربه ثانوی بود که به صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون بر روی هر دو گروه اجرا شد. آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس صرفاً برای گروه آزمایش اجرا شد و پس از آن پس‌آزمون برای هر دو گروه انجام گرفت. یافته‌ها: جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که مداخله ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس بر تحمل پریشانی (0/05‌P<، 16/4‌F=) و تجربه مجدد ضربه (0/05‌P<، 10/92‌F=) در جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از آسیب تأثیر معنی‌داری دارد ولی بر انعطاف‌پذیری روانشناختی در جانبازان مبتلا به این اختلال تأثیر معنی‌داری ندارد (0/05‌P>، 2/14‌F=). این تأثیرپذیری در مورد خرده مقیاس‌های تحمل پریشانی (تحمل، جذب، ارزیابی و تنظیم) و تجربه مجدد ضربه (مزاحمت، اجتناب و برانگیختگی) نیز معنی‌دار شد. میانگین و انحراف معیار نمرات انعطاف‌پذیری در گروه آزمایش در پیش آزمون و پس آزمون به ترتیب (4/08‌S=، 33/21‌M=) و (3/34‌S=، 36/21‌M=) و در گروه کنترل به ترتیب (5/83‌S=، 33/48‌M=) و (5/57‌S=، 33/17‌M=) و در مورد تحمل پریشانی در گروه آزمایش به ترتیب (7/68‌S=، 33/62‌M=) و (8/05‌S=، 39/87‌M=) و گروه کنترل به ترتیب (9/66‌S=، 34/77‌M=) و (10/00‌S=، 9/66‌M=) می‌باشد. در تجربه مجدد ضربه در گروه آزمایش به ترتیب (7/47‌S=، 62/86‌M=) و (10/64‌S=، 57/24‌M=) و در گروه کنترل به ترتیب (10/64‌S=، 24/57‌M=) و (12/52‌S=، 54/76‌M=) به دست آمد. بحث و نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش فوق نشان داد که ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس می‌تواند در افزایش تحمل پریشانی و کاهش علائم اختلال استرس پس از آسیب تأثیرگذار باشد. آموزش ذهن آگاهی باعث می‌شود افراد بدون تلاش در جهت هر نوع تغییر، صرفاً تجارب هیجانی خود را مشاهده و بپذیرند. نتیجه به دست آمده در مورد متغیر انعطاف‌پذیری روانشناختی احتمالاً به علت حجم کم نمونه بوده است. <div style="border:none;border-bottom:solid windowtext 1.0pt;padding:0in 0in 8.0pt 0in;"></div></div> <div style="text-align: justify;"> Introduction: In Iran, a large number of veterans have post-traumatic stress disorder and many attempts were made to assess a variety of psychological treatments in this regard; the mindfulness-based stress reduction intervention is one of the methods that might be helpful. Objective: The current study aimed at investigating the effect of mindfulness-based stress reduction intervention on psychological flexibility, distress tolerance, and re-experiencing the trauma in veterans with post-traumatic stress disorder. Methods and Material: The current semi-experimental study was conducted in 2016 using pretest and posttest, and a control group. The study population included the veterans with post-traumatic stress disorder referred to Rajaei Hospital of Najafabad, Isfahan Province, Iran. A sample of 40 veterans were selected and randomly divided into the 2 groups of experimental and control. The data collection instruments were the acceptance and action questionnaire, distress tolerance scale, and secondary traumatic stress scale; both groups filled out the questionnaires in pretest. The experimental group was exposed to the mindfulness-based stress reduction therapy. Then, both group refilled out the same questionnaires in posttest. Results: The data were analyzed with MANCOVA. The results revealed that the mindfulness-based stress reduction therapy had positive effects on distress tolerance (F=4.16, P<0.05) and re-experiencing the trauma (F=10.92, P<0.05), but there was no significant difference in psychological flexibility between the groups (F=2.14, P>0.05). The effectiveness in the subscale of distress tolerance (tolerance, absorption, evaluation, and set) and secondary traumatic stress (intrusion, avoidance, and arousal) was significant. The mean ± standard deviation (SD) of flexibility scores in pretest and posttest in the experimental group was 33.21±4.08 and 36.32±3.34, and in the control group was 33.48±5.83 and 33.17±5.57, respectively. Regarding distress tolerance in the experimental group the mean ± SD was 32.62±7.68 and 39.87±8.05, and in the control group was 34.77±9.66 and 9.66±10.00 in the pretest and posttest, respectively. About re-experiencing the trauma, the mean ± SD in the experimental group was 62.86±7.47 and 57.24±10.64, and in the control group was 57.24±10.64 and 54.76±12.52 in the pretest and posttest, respectively. Discussion and Conclusion: The results showed a significant positive effect of the mindfulness-based stress reduction therapy on the increase of distress tolerance and decrease of post-traumatic stress disorder. Mindfulness training enables the individuals to merely observe and accept their emotional experiences and there is no need for making any changes. The result obtained from the analysis of psychological flexibility was probably due to small sample size of the current study.  </div> اختلال استرس پس از آسیب, انعطاف‌پذیری روانشناختی, تحمل پریشانی, تجربه مجدد ضربه, ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس. Distress Tolerance, Flexibility, Post-traumatic Stress Disorder, Re-experiencing the Trauma, Mindfulness-based Stress Reduction. 236 248 http://mcs.ajaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-186-1&slc_lang=fa&sid=1 Hamid kazemi حمید کاظمی kazemi@nj.isfpnu.ac.ir 100319475328460010127 100319475328460010127 No Ph.D. in Psychology, Assistant Professor, Iran, Tehran, International Center University, Psychiatry Department. دکترای روانشناسی، استادیار، ایران، تهران، دانشگاه پیام نور، گروه روانشناسی. Farzaneh Shojaei فرزانه شجاعی farzanehshojaei54@gmail.com 100319475328460010128 100319475328460010128 Yes MSc in Psychology, Iran, Isfahan, International Center University. کارشناسی ارشد روانشناسی، ایران، تهران،دانشگاه پیام نور. Mohammad Soltanizadeh محمد سلطانی زاده mohammadsoltani@hotmail.com 100319475328460010129 100319475328460010129 No Ph.D. in Psychology,Assistant Professor, Iran, Isfahan, International Center University, Psychiatry Department. دکترای روانشناسی، استادیار، ایران، اصفهان، دانشگاه پیام نور اصفهان، گروه روانشناسی.