Military Caring Sciences

fa زمان واکنش در حل مسئله خلاقانه و نقش هیجان بر آن در کارکنان وظیفه یک دانشگاه نظامی Reaction Time in Creative Problem Solving and the Role of Emotion on it in one of the Military Universities Duty Staff تخصصي Special كاربردي Applicable <div style="text-align: justify;">مقدمه: یکی از مسائل مهم در محیط‌های نظامی، زمان واکنش در حل مسائل خلاقانه و تصمیم‌گیری در مورد آن است. از عوامل تأثیرگذاری بر زمان واکنش، القای هیجان منفی و مثبت است. علاوه بر این، نقش تعدیل‌گر متغیرهای همگام حل مسئله می‌تواند اثر تعاملی هیجان بر زمان واکنش را تحت الشعاع خود قرار دهد. هدف: این مطالعه با هدف ارزیابی تأثیر القای هیجان مثبت و منفی بر سرعت واکنش حل مسئله خلاقانه انجام شده است. مواد و روش‌ها: روش پژوهش حاضر، از نوع مطالعات آزمایشی پیش-پس آزمون همراه با گروه کنترل است که در دو مرحله و با فاصله چهار روز در سال 99-1398 انجام شد. جامعه پژوهش شامل تمام کارکنان وظیفه یکی از دانشگاه‌های علوم پزشکی نظامی بود که از این بین 24 نفر برای انجام مطالعه آزمایشی به شکل در دسترس انتخاب شدند. واحدهای پژوهش پس از تکمیل سیاهه حل مسئله خصلتی و آزمون تداعی دور، در مرحله دوم آزمایش، به شکلی تصادفی در سه گروه القای هیجان مثبت، منفی و خنثی قرار گرفتند. برای تحلیل داده‌ها از روش آماری تحلیل عاملی آمیخته درون- ‌بین گروهی استفاده شد. در نهایت داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و در سطح معناداری 0/05 مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: در این پژوهش، تنها فرضیه تفاوت زمان‌های پاسخ‌گویی به آزمون حل مسئله خلاقانه تداعی‌های دور در مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون در سه گروه القای هیجان مثبت، منفی و خنثی، در نمونه پژوهشی مورد تائید قرار گرفت (3/58 F=، 0/05 α< و 24n=). بحث و نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که بین زمان پاسخگویی به آزمون حل مسئله خلاقانه تداعی‌های دور در مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون در سه گروه القای هیجان مثبت، منفی و خنثی تفاوتی معنادار وجود دارد. این نتیجه‌گیری نشان می‌دهد که با آموزش هیجانی می‌توان به سرعت واکنش در حل مسئله خلاقانه کمک کرد. پیشنهاد می‌شود به خصوص در نیروهای نظامی این آموزش در دستور کار قرار گیرد.</div> Introduction: One of the most critical issues in military environments is the reaction time (RT) to creative problems solving (CPS) and making decisions in this regard. One of the factors influencing the reaction time is inducing negative and positive effects. Besides, the moderating role of problem-solving synchronous variables can overshadow the interactive effect on RT. Objective: The present study aimed to to evaluate the effect of positive and negative affect priming on the RT of CPS. Material and Method: The method used for the study incsluded a pre-test, post-test experimental study on a control group; which was conducted in two stages within a four-day interval in 2019-20. All personnel working at military-medical universities participated in the study, from which 24 people were selected for an experimental study by convenience sampling method. After completing the feature’s problem-solving checklist and Remote Associates Test (RAT), in the second stage of the experiment, the research units were randomly divided into three groups of positive, negative, and neutral emotion induction. For data analysis, the mixed intra-intergroup factor analysis was used. Finally, the data were analyzed using SPSS-26 at a significance level of 0.05. Results: In the present study, only the hypothesis of the difference between Reaction times to the CPS test of RAT in the pre-test and post-test stages was confirmed in the three groups of positive, negative and neutral induction (F = 3.58, α <0.05 and n =24). Discussion and Conclusion: The results showed a significant difference between the RT to the CPS test of RAT in the pre and post-test stages in three groups of positive, negative, and neutral induction. Conclusions showed that emotional training could help RT to CPS. Thus, it is suggested that this training be placed on the agenda, especially in the military.   آزمون تداعی‌های دور, القای هیجان, حل‌ مسئله, حل‌ مسئله خلاقانه, زمان واکنش. Affective Priming, Creative Problem-Solving, Problem-Solving, Reaction time, Remote Association Test. 351 360 http://mcs.ajaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-320-2&slc_lang=fa&sid=1 Toraj Hashemi تورج هاشمی tourajhashemi@yahoo.com 10031947532846008989 10031947532846008989 No Ph.D. in Educational Psychology, Educational Sciences and Psychology Department, Associate Professor, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran. دکترای روان شناسی تربیتی، گروه روانشناسی علوم تربیتی، استاد، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Shahram Vahedi شهرام واحدی vahedi117@yahoo.com 10031947532846008990 10031947532846008990 No Ph.D. in Educational Psychology, Educational Sciences Department, Associate Professor, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran. دکترای روانشناسی تربیتی، گروه علوم تربیتی، استاد، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Nadia Soltani نادیا سلطانی n.soltani1362@gmail.com 10031947532846008991 10031947532846008991 No Ph.D., Student in Educational Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran. دانشجوی دکترای روان‌شناسی تربیتی دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Mohmmad Hassan Movahedi محمدحسن موحدی movahedi2365@gmail.com 10031947532846008992 10031947532846008992 No MSc in Educational Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Azad University, Tehran, Iran. کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد، تهران، ایران. Peyman Jahandari پیمان جهانداری p.jahandari54@gmail.com 10031947532846008993 10031947532846008993 No MSc in Psychology of Counseling, Research Institute for Military Medicine, Aja University of Medical Sciences, Tehran, Iran. کارشناس ارشد روان شناسی مشاوره، پژوهشکده علوم و فناوری طب نظامی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران. Mohammad Khoddami محمد محسن خدامی mmk73@ymail.com 10031947532846008994 10031947532846008994 Yes MSc in General Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. کارشناس ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران, ایران.