Military Caring Sciences

fa تأثیر تداخل در بازتثبیت خاطرات اعتیادی با پروپرانولول بر ولع مصرف و هیجان در افراد با اختلال مصرف هرویین The Effectiveness of Memory Reconsolidation Interference by Propranolol on Craving and Emotion in Heroin Abusers روان شناسی Psychology پژوهشي Research مقدمه: رو به رویی مختصر با علامت‌هایی که مواد مخدر را تداعی می‌کنند منجر به بازتثبیت خاطره و از هم گسستن خاطره‌ی مواد با استفاده از دارو می‌تواند موجب به ‌روزرسانی خاطره و کاهش برگشت اعتیاد شود. هدف: این مطالعه با هدف تعیین تأثیر تداخل در بازتثبیت خاطرات با پروپرانولول بر ولع مواد و هیجان در مصرف کنندگان هرویین انجام شد. مواد و روش‌ها: این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بر روی 50 نفر مرد (میانگین سن 22 تا 68 سال) در کمپ‌های درمان اعتیاد در شهر قم در سال 1399 انجام شده است. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، مصاحبه ساختار یافته تشخیصی بر مبنای DSM.5، پرسشنامه آمادگی برای تغییر، مقیاس تکانش گری بارت، آزمون کامپیوتری تصویری ولع مصرف، مقیاس بصری آنالوگ ولع القایی و مقیاس عاطفه مثبت و منفی بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 24 و با آزمون‌های تحلیل واریانس چند متغیری با اندازه‌گیری مکرر و همبستگی پیرسون در سطح معنی‌داری کمتر از (0/05‌P<) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. برای گروه آزمایش 10 دقیقه بعد از بازیابی پروپرانولول (40mg) تجویز شد و گروه کنترل دارویی دریافت نکرد. یافته‌ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس نشان داد که تداخل در بازتثبیت خاطرات با پروپرانولول به طور معناداری موجب کاهش ولع القایی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است (0/001‌P=)، اما رابطه معناداری بین نوع عواطف منفی یا مثبت و ولع القایی در پیش آزمون (0/087‌P= و 0/223‌P=)، پس آزمون (0/186‌P= و 0/225‌P=) و پیگیری (0/018‌P= و 0/555‌P=) وجود نداشت. بحث و نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد می‌توان از نوآوری‌های علوم اعصاب در درمان اختلالات اعتیادی کمک گرفت. <div style="text-align: justify;">Introduction: A brief encounter with the cues associated with the drug leads to memory reconsolidation and disruption of drug memory by drug use can lead to memory update and reduced relapse. Objective: This study aimed at determining the effectiveness of memory reconsolidation interference by propranolol on drug craving and its relationship with emotion in subjects with heroin use disorder. Materials and Methods: This study was a quasi-experimental research with a pre-test-post-test and follow-up with a control group on 50 men (mean age 22 to 68 years) performed in Qom province addiction treatment camps in 2020. Data collection tools included demographic information questionnaire, structured diagnostic interview based on DSM.5, change readiness questionnaire, Bart impulsivity scale, computerized visual craving test, visual analog induction craving scale, and positive and negative emotion scale. Data were analyzed using SPSS software version 24 and multivariate analysis of variance tests with repeated measures and Pearson correlation at a significance level of less than P< 0.05. For the experimental group 10 minutes later from retrieval, propranolol (40 mg) was prescribed and the control group did not receive medication. Results: Repeated measures analysis of variance showed that interference in drug abuse memory reconsolidation by propranolol significantly reduced heroin induction craving in the experimental group as compared with the control group (P< 0.001). However, no statistically significant relationship was observed in pretest (P= 0.223, P= 0.08), posttest (P= 0.225, P= 0.186), and follow-up (P= 0.555, P= 0.018) between craving and positive or negative emotions. Discussion and Conclusion: The results of this study showed that neuroscience innovations can be used for the treatment of addiction disorders.  </div> اعتیاد, پروپرانولول, تثبیت خاطره, ولع, هیجان Addiction, Craving, Emotion, Memory Consolidation, Propranolol 156 168 http://mcs.ajaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-468-1&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Mohammadi Nik زهرا محمدی نیک Zmohammadinik@gmail.com 100319475328460014615 100319475328460014615 No Ph.D. Student in Health Psychology, Department of Psychology, Kish International Branch, Islamic Azad University, Kish Island, Iran. دانشجوی دکترای روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی، واحد بین‌المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران. Mohammad Nasehi محمد ناصحی Nasehi@iricss.org 100319475328460014616 100319475328460014616 Yes Ph.D. in Physiology, Associate Professor, Cognitive and Neuroscience Research Center, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran. دکترای تخصصی فیزیولوژی، دانشیار، مرکز تحقیقات علوم اعصاب و شناخت، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Biouk Tajeri بیوک تاجری btajeri@yahoo.com 100319475328460014617 100319475328460014617 No Ph.D. in Health Psychology, Assistant Professor, Department of Psychology, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran. دکترای تخصصی روانشناسی سلامت، استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران. Peyman Hassani Abharian پیمان حسنی ابهریان abharian@iricss.org 100319475328460014618 100319475328460014618 No Ph.D. in Cognitive Neuroscience, Assistant Professor, Department of Cognitive Rehabilitation, Institute for Cognitive Science Studies (ICSS), Tehran, Iran. دکترای تخصصی علوم شناختی، استادیار، موسسه علوم شناختی، گروه توانبخشی شناختی، کلییک مغز و شناخت، تهران، ایران. Adis Kraskian آدیس کراسکیان adis.kraskiyan@kiau.ac.ir 100319475328460014619 100319475328460014619 No Ph.D. in Educational Psychology, Assistant Professor, Department of Psychology, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran. دکترای تخصصی روانشناسی تربیتی، استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.