مقدمه: مراقبت و نظارت ضعیف والدین با تمایل بیشتر فرزندان به‌ویژه نوجوانان برای مبادرت به رفتارهای آسیب‌زا همراه است. پژوهش حاضر به منظور بررسی وضعیت نظارت والدینی در میان نوجوانان خانواده‌های نظامی انجام شده است.

مواد و روش‌ها: در این پژوهش توصیفی ـ مقطعی، 457 نفر از نوجوانان دختر و پسر خانواده‌های نظامی به شیوه نمونه‌گیری چندمرحله‌ای انتخاب شدند و با استفاده از مقیاس نظارت والدینی مورد ارزیابی قرار گرفتند که ضریب آلفای کرونباخ آن 0/73 به دست آمده است. داده‌های به دست آمده به کمک نرم‌افزار SPSS نسخه 19 و با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و آزمون T برای گروه‌های مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

یافته‌ها: نتایج به دست آمده نشان داد که در مجموع 75/2 درصد از نوجوانان نظامی نظارت والدینی بالایی را گزارش کردند. این میزان برای پسران 63/2 درصد و برای دختران 84/2 درصد به دست آمد. بررسی تفاوت جنسیتی در نظارت والدینی نیز نشان داد که دختران نظارت والدینی بیشتری را تجربه می‌کنند.

بحث و نتیجه‌گیری: نظارت والدینی مستلزم توجه و پیگیری نسبت به آگاهی از مکان حضور فرزندان و اعمال آن‌ها می‌باشد؛ بنابراین، توجه بیشتر به نقش نظارت والدینی در فرزندپروری برای سلامت فرزندان امری اساسی است. اجرای برنامه‌های آموزشی به والدین جهت نظارت بیشتر بر نوجوانان پسر ضروری به نظر می‌رسد.