مقدمه: مشارکت ورزشی برای کارکنان نظامی از تکالیف سازمانی بوده و آمادگی جسمانی آنان هر ساله ارزیابی می‌شود. این مشارکت همانند بسیاری از امور کارکنان، متأثر از عوامل مختلفی است.
هدف: هدف از این مطالعه مرور روایتی عوامل مؤثر در مشارکت فعالیت‌های ورزشی کارکنان نظامی بود.
مواد و روش‌ها: این پژوهش یک مرور روایتی است. جامعه آماری این مطالعه شامل مقالات فارسی با موضوع مشارکت ورزشی کارکنان نظامی در بازه‌ی زمانی سال‌های 1390 تا 1403 که در مجلات ایران به چاپ رسیده‌اند، می‌باشد. با جستجو در پایگاه‌های مختلف علمی و دانشگاهی نظیر؛ سایت علوم انسانی، پایگاه مجلات تخصصی نور (Noormags)، مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی (SID)، پایگاه سیویلیکا (Civilica) و پایگاه‌های نشریات علمی در نهایت تعداد 16 مقاله شناسایی و مورد تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: مهم‌ترین عوامل مشارکت در سه سطح فردی (انگیزشی، کیفیت زندگی، احساسی، شخص، ویژگی‌های فردی، اطرافیان)، سازمانی (آمادگی جسمانی، نوع مدیریت، مقررات سازمانی، منابع و امکانات، هزینه‌های درمانی)، اجتماعی (احساس امنیت، اطلاع‌رسانی رسانه‌های جمعی، قدرت خرید و اقتصاد و هزینه‌های ورزشی، امکانات و تسهیلات شهری، عوامل فرهنگی) می‌باشد. از سوی دیگر مقوله‌های بازدارنده در ورزش سازمانی نیز در سه سطح شامل؛ فردی (عدم مدیریت زمان، نداشتن یا کمبود همسالان و همراهان، فقدان آگاهی) سازمانی (نوع مدیریت، اشکال در عوامل ساختاری سازمانی، کمبود امکانات، فقدان برنامه‌ریزی سازمانی)، اجتماعی (نداشتن دسترسی به امکانات ورزشی شهری، مشکلات اقتصادی، فقدان حمل‌ونقل عمومی شهری مناسب، نبود امنیت) است. راهکارها نیز برای افزایش مشارکت شامل؛ برنامه‌ریزی صحیح، ایجاد شرایط و تسهیلات و آگاهی‌بخشی به کارکنان است.
نتیجه‌گیری: سبک زندگی کارکنان نظامی در مشارکت ورزشی آنان اهمیت ویژه‌ای دارد. عوامل مشارکت ورزشی و عوامل بازدارنده بیان کننده‌ی سبک زندگی فردی، خانوادگی، سازمانی و اجتماعی آنان است؛ از این ‌رو غفلت از سبک زندگی کارکنان باعث عدم حصول نتایج برنامه‌ها و اهداف تعیین‌ شده سازمان می‌شود.