1- کمیته تحقیقات دانشــجویی، مرکــز تحقیقــات مراقبت های سالمندی، دانشکده پرستاری و مامایــی، دانشــگاه علــوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران 2- استادیار، گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی میبد، دانشگاه علوم پزشکی شــهید صدوقی، یزد، ایران
چکیده: (24 مشاهده)
سردبیر محترم در هر بیمارستان یا مرکز پزشکی، توانمندی‌ها و ظرفیت‌های خاصی وجود دارد که در مواقع بحرانی و استثنایی، ضرورت تأمین خدمات به افراد بیشتری که دچار آسیب شده‌اند، به وضوح احساس می‌شود. موضوع ارتقاء ظرفیت‌های بحرانی در بیمارستان‌های کشور، یکی از چالش‌های اساسی و حیاتی در زمینه بهداشت و درمان محسوب می‌شود که نیازمند توجه و اقدامات ویژه‌ای است. بهبود و گسترش این ظرفیت‌ها نه تنها می‌تواند به کاهش آسیب‌های ناشی از بحران‌ها کمک کند، بلکه نقش مهمی در حفظ سلامت و ایمنی جامعه ایفا می‌کند. در این راستا، ضروری است که به بررسی و تحلیل این موضوع پرداخته و راهکارهای مؤثری برای بهبود وضعیت موجود ارائه شود. افزایش ظرفیت بیمارستان می‌تواند به‌عنوان توانایی مقابله با ورود ناگهانی بیماران فراتر از حد معمول ناشی از یک فاجعه یا وضعیت اضطراری تعریف شود. در واقع هر چه میزان مراجعه به بیمارستان‌ها افزایش یابد، نیاز به امکانات و منابع بیشتری نیز احساس می‌شود(1). به ویژه در شرایط شیوع بیماری‌های واگیر، این نیاز به وضوح بیشتر نمایان می‌شود. تجربه‌های پیشین به ویژه پاندمی کووید-19(COVID-19)، نشان داده است که سیستم‌های بهداشتی که از پیش برای افزایش ظرفیت آماده بودند، توان بیشتری در مدیریت بحران‌ها و کاهش تعداد مرگ و میر داشته‌اند (2).
