مقدمه: تریاژ بیمارستانی یکی از مهم‌ترین فرآیندهای مدیریت بیماران در اورژانس است، اجرای صحیح تریاژ بیمارستانی، نیازمند دانش و مهارت کافی پرستاران است. با این حال، شواهد حاکی از عدم کفایت مهارت پرستاران و دانشجویان پرستاری در این حوزه است که می‌تواند بر کیفیت ارائه خدمات در شرایط بحرانی تأثیر منفی بگذارد.
هدف: هدف این مطالعه مقایسه تأثیر آموزش تریاژ بیمارستانی به روش یادگیری خرد (میکرولرنینگ) و سخنرانی بر مهارت ذهنی دانشجویان پرستاری بود.
مواد و روش‌‌ها: این کارآزمایی کنترل شده تصادفی، در سال‌های 03-1402 انجام شد. 94 دانشجوی نیمسال ششم کارشناسی پرستاری به روش تمام شماری وارد مطالعه شدند و با استفاده از نرم‌افزار تحت وبResearch Randomizer  به سه گروه یادگیری خرد (میکرولرنینگ) (31 نفر)، آموزش سخنرانی (31 نفر) و گروه کنترل (32 نفر) تخصیص یافتند. گروه یادگیری خرد، با اپلیکیشن آموزش تریاژ نمایه وخامت اورژانس آموزش دیدند. گروه سخنرانی محتوای آموزشی تریاژ را طی دو جلسه 2 ساعته آموزش دیدند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. آزمون‌های آماری استنباطی شامل آزمون دقیق فیشر تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر آمیخته، آزمون کای دو، آزمون آنووای یک‌طرفه و آزمون بنفرونی استفاده شد. سطح معنی‌داری در کلیه آزمون‌ها به‌جز آزمون‌های مربوط به تصحیح بنفرونی 05/0>P در نظر گرفته شد. در آزمون‌های مربوط به تصحیح بنفرونی 017/0>P در نظر گرفته شد.
یافته‌ها: میانگین نمرات مهارت ذهنی دانشجویان در سه گروه یادگیری خرد، سخنرانی و کنترل قبل از مداخله تفاوت معناداری نداشت (96/1±52/7، 74/1±12/7، 59/1±36/7 و 789/0P=)، اما بعد از مداخله میانگین نمره گروه‌های مداخله بالاتر از گروه کنترل بود (07/3±85/15، 31/2±42/12، 89/1±43/8 و 001/0>P). همچنین، بعد از مداخله میانگین نمره مهارت ذهنی دانشجویان در گروه یادگیری خرد بالاتر از گروه سخنرانی بود (001/0>P).
نتیجه‌گیری: آموزش تریاژ با استفاده از روش­های یادگیری خرد در بستر تلفن همراه و سخنرانی می‌توانند مهارت ذهنی را در دانشجویان بهبود بخشند. با این حال، یادگیری خرد نسبت به آموزش سخنرانی تأثیر بیشتری داشت و به طور قابل توجهی مهارت ذهنی دانشجویان را افزایش داد، لذا، استفاده از این روش فعال یاددهی-یادگیری جهت آموزش تریاژ به فراگیران توصیه می‌شود.