|
اثر هشت هفته تمرینات اصلاحی بر عارضه سربه‌جلو و ارتباط آن با شدت درد ناحیه گردن در نظامیان
|
امیر فلاح‌نژاد مجرد1   ، غلامرضا مرادی سیاسر2 ، مهدی نوروزی*3 |
1- استادیار، عضو هییت علمی گروه تربیت بدنی دانشگاه جامع علوم انتظامی امین، تهران، ایران
2- دانشیار، عضو هیئت علمی گروه تربیت بدنی دانشگاه افسری و تربیت پلیس امام حسن مجتبی، تهران، ایران
3- گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران |
|
|
چکیده: (17 مشاهده) |
مقدمه: کارکنان پلیس به دلیل ماهیت شغلی و قرار گرفتن طولانی‌مدت در وضعیت‌های ایستا، حرکات تکراری و حمل تجهیزات، در معرض اختلالات اسکلتی عضلانی از جمله عارضه سر به جلو و درد ناحیه گردن قرار دارند.
هدف: هدف از مطالعه حاضر، تعیین تأثیر هشت هفته تمرینات اصلاحی منتخب بر عارضه سر به جلو و بررسی ارتباط آن با شدت درد ناحیه گردن در کارکنان ستادی و عملیاتی فرماندهی انتظامی استان همدان بود.
مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع نیمه تجربی مداخله‌ای بود. تعداد 30 نفر از کارکنان پلیس مراجعه‌کننده به بهداری فرماندهی انتظامی استان همدان که دارای شکایات درد در ناحیه گردن، قسمت فوقانی پشت یا شانه‌ها بودند، به روش تمام شماری انتخاب و بر اساس ماهیت شغلی در دو گروه ستادی و عملیاتی، هر گروه شامل 15 نفر، قرار گرفتند. زاویه سر به جلو با استفاده از روش عکس‌برداری و نرم‌افزار AutoCAD اندازه‌گیری و شدت درد ناحیه گردن با استفاده از مقیاس دیداری درد (VAS) ارزیابی شد. شرکت‌کنندگان به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته، تمرینات اصلاحی منتخب را انجام دادند. برای بررسی تغییرات زاویه سر به جلو از تحلیل واریانس آمیخته دوطرفه و آزمون تی زوجی و برای بررسی تغییرات شدت درد از آزمون ویلکاکسون استفاده شد. همچنین، ارتباط بین زاویه سر به جلو و شدت درد با آزمون همبستگی اسپیرمن بررسی شد.
یافته‌ها: اجرای هشت هفته تمرینات اصلاحی موجب کاهش معنادار زاویه سر به جلو در هر دو گروه ستادی و عملیاتی شد. میانگین زاویه سر به جلو در گروه ستادی از 0/85±507/27 درجه در پیش‌آزمون به 0/01±49/80 درجه در پس‌آزمون کاهش یافت (0/005=P) و در گروه عملیاتی از 0/96 ± 22/47 درجه به 1/67±45/62 درجه کاهش یافت (0/003=P). همچنین، اثر متقابل گروه × زمان در تحلیل واریانس آمیخته معنادار بود (0/025=P) به طوری که میزان کاهش زاویه سر به جلو در گروه عملیاتی بیشتر از گروه ستادی بود. شدت درد ناحیه گردن نیز در هر دو گروه پس از مداخله به‌طور معناداری کاهش یافت. با این حال، بین زاویه سر به جلو و شدت درد گردن در هیچ‌یک از مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون در هیچ‌یک از گروه‌ها همبستگی معناداری مشاهده نشد (0/05>P).
نتیجه‌گیری: هشت هفته تمرینات اصلاحی منتخب می‌تواند موجب بهبود معنادار وضعیت سر به جلو و کاهش شدت درد ناحیه گردن در کارکنان ستادی و عملیاتی پلیس شود. با این حال، نبود همبستگی معنادار بین زاویه سر به جلو و شدت درد نشان می‌دهد که تغییرات این دو متغیر الزاماً به یکدیگر وابسته نیستند. همچنین، با توجه به غیرتصادفی بودن تخصیص افراد و نبود گروه کنترل، تفاوت بیشتر میزان بهبود در گروه عملیاتی باید با احتیاط تفسیر شود.
|
|
| واژه‌های کلیدی: افسران پلیس، اختلالات اسکلتی عضلانی، تمرینات توانبخشی، درد ناحیه گردن |
|
|
متن کامل [PDF 758 kb]
(1 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
آموزش بهداشت و ارتقای سلامت
دریافت: 1404/2/21 | ویرایش نهایی: 1404/7/11 | پذیرش: 1404/7/14
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
